Michael Dobbs
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Narodowość | |
Język | |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | |
Strona internetowa |
Michael Dobbs (ur. 14 listopada 1948 w Cheshunt) – brytyjski pisarz i polityk związany z Partią Konserwatywną.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Młodość i edukacja
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 14 listopada 1948 w Cheshunt w hrabstwie Hertfordshire jako syn Erica i Eileen Dobbsów. Uczył się w Hertford Grammar School oraz Cheshunt Grammar School, natomiast studiował w Christ Church w Oksfordzie. Po ukończeniu studiów w Oksfordzie w 1971 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych. W 1975 ukończył Fletcher School of Law and Diplomacy na Tufts University w Medford w Massachusetts z tytułem magistra sztuk oraz magistra prawa i dyplomacji. Posiada również doktorat z badań nad obroną nuklearną.
W czasie studiów (1971–1975) na Tufts University pracował jako publicysta w „Boston Globe”.
Kariera polityczna
[edytuj | edytuj kod]Po zdobyciu doktoratu w 1975 powrócił do Anglii i związał się z Partią Konserwatywną. W latach 1977–1979 był doradcą Margaret Thatcher, będącej wówczas liderem opozycji. W latach 1979–1981 poseł piszący przemówienia. W latach 1981–1986 pełnił funkcję specjalnego doradcy rządu, natomiast w latach 1986–1987 szefa sztabu Partii Konserwatywnej. W latach 1994–1995 w rządzie Johna Majora był wiceprzewodniczącym Partii Konserwatywnej.
W 1984 przeżył zamach terrorystyczny przeprowadzony przez IRA w Brighton na konferencji Partii Konserwatywnej.
18 grudnia 2010 został ustanowiony dożywotnim członkiem Izby Lordów jako baron Dobbs z Wylye w hrabstwie Wiltshire, natomiast dwa dni później został przedstawiony Izbie Lordów[1].
W sierpniu 2014 był jednym z dwustu sygnatariuszy listu do „The Guardian”, który wyrażał sprzeciw wobec szkockiej niepodległości w czasie przygotowań do wrześniowego referendum[2].
Działalność biznesowa
[edytuj | edytuj kod]W latach 1983–1986 pracował w Saatchi & Saatchi. W latach 1987–1988 był dyrektorem Worldwide Corporate Communications. W latach 1988–1991 był wiceprezesem firmy Saatchi & Saatchi. W latach 1991–1998 był felietonistą „The Mail on Sunday”, a w latach 1998–2001 prowadził program Despatch Box w BBC Two.
Kariera literacka
[edytuj | edytuj kod]W 1989 wydał powieść Domek z kart (House of Cards), pierwszy tom trylogii thrillerów politycznych, których głównym bohaterem był Francis Urquhart. Kolejne tomy cyklu to Ograć króla (sfilmowana jako Rozgrywając królem) z 1992 i The Final Cut 1994. Seria została zaadaptowana przez BBC. Trylogia otrzymała w sumie 14 nominacji do nagród BAFTA, zdobywając dwie.
Netflix wyprodukował serial oparty na podstawie cyklu Dobbsa i nawiązujący do produkcji BBC.
Powieści
[edytuj | edytuj kod]Seria Francisa Urquharta
- House of Cards (1989; wydania polskie: Domek z kart, tłum. Jacek Makojnik, Książnica 1994; House of Cards, tłum. Agnieszka Sobolewska, Znak literanova 2015)
- To Play the King (1992; wydanie polskie: House of Cards: Ograć króla, tłum. Agnieszka Sobolewska, Znak literanova 2015)
- The Final Cut (1994; wydanie polskie: House of Cards: Ostatnie rozdanie, tłum. Agnieszka Sobolewska, Znak literanova 2016)
Seria Toma Goodfellowe
Seria Winstona Churchilla
- Winston's War (2002)
- Never Surrender (2003)
- Churchill's Hour (2004)
- Churchill's Triumph (2005; wydanie polskie: Szpieg w Jałcie, tłum. Barbara Gadomska, AMF Plus Group)
Seria Harry’ego Jonesa
- The Lords' Day (2007; wydanie polskie: Dzień lordów, tłum. Dariusz Ćwiklak, Wydawnictwo Amber 2008)
- The Edge of Madness (2008; wydanie polskie: Na krawędzi szaleństwa, tłum. Barbara Budzianowska-Budrecka, AMF Plus Group 2010)
- The Reluctant Hero (2010)
- Old Enemies (2011)
- A Sentimental Traitor (2012)
- A Ghost at the Door (2013)
Książki wydane poza cyklami
- Wall Games (1990)
- Last Man to Die (1991; wydanie polskie: Ostatni, który zginie, tłum. Ziemowit Andrzejewski, Książnica 1993)
- The Touch of Innocents (1994)
- First Lady (2006)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Lords Hansard text for 20 Dec 2010, (ang.), [dostęp: 8 lutego 2015].
- ↑ Celebrities' open letter to Scotland – full text and list of signatories, (ang.), The Guardian, [dostęp: 8 lutego 2015].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona M. Dobbsa (ang.)
- Profil M. Dobbsa na stronie brytyjskiego parlamentu (ang.)
- Wywiad z M. Dobbsem na stronie Newsweeka. kultura.newsweek.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-08)].
- ISNI: 0000000109583853
- VIAF: 19037991
- LCCN: n2002021374
- GND: 1042355371
- NDL: 00465651
- LIBRIS: 97mqzfvt31t5lwh
- BnF: 165306035
- SUDOC: 172723558
- SBN: TSAV010673
- NLA: 35562340
- NKC: xx0002955
- BNE: XX908412
- NTA: 069434239
- CiNii: DA16680108
- Open Library: OL2622954A
- PLWABN: 9810595828805606
- NUKAT: n94250523
- J9U: 987007568591005171
- PTBNP: 1601736